Mijn eerste onbewuste ervaring met yoga had ik als kind. Ik deed vaak rare kunstjes met mijn zusjes en Teska was de meest lenige van ons 3-en. Zelf deed ik altijd de schouderstand en ontdekte jaren later dat dit yoga was. Mijn moeder beoefende ook yoga en had thuis boeken over yoga en spiritualiteit, die ik als puber heel graag las. Als kind vond ik kunstjes doen van de duikplank ook het allerleukste. Maar om nu te bedenken dat ik later zoveel met mijn lichaam zou gaan werken, had ik nooit gedacht. Eerder een beroemd kunstenaar of alle zwerfhonden redden.

Mijn creativiteit was voor mij meditatie. Ik herinner me dat ik als 10 jarige zei;” Ze mogen alles met me doen, maar mijn ziel zullen ze nooit krijgen”. Mijn andere motto; “Onzekerheid is mijn kracht”. Al heel jong wist ik dat mijn gevoeligheid mijn grote talent was. Ik kon zo diep nadenken over alles dat ik er gek van werd. Ik verlangde naar de stilte, rust. Ook was er een diep besef dat ik hier met een reden was en ik iets wilde betekenen voor de wereld. Niets meer dan liefde brengen.

Op mijn 19e zou ik beginnen met yoga in Amsterdam, maar durfde niet. Toen ik 24 was besloot ik eindelijk te gaan, samen met Noor (soulmate en alles voor me) . Het was zeker ontspannend maar ik miste iets. Daarna naar de Iyengar yoga waar ik de eerste les, voor het eerst van mijn leven op mijn hoofd stond. Met mijn armen om een stoel heen gebonden. Kortom het was een hoogtepunt. Daarna werden we met behulp van touwen en blokken zo opgestrekt dat ik over mijn grenzen ging. Ik ontdekte toen dat ik leniger was dan ik ooit had gedacht. Maar nog steeds was het niet de yoga die bij mij wist te raken.

blog-de-eerste-keer-en-meer