Alles is wit, ik zit en leef op een wollen yogamat en draag nog net geen lendenlap! Mijn schouw is een altaar en een verzameling van herinneringen, met onder andere een foto van mijn moeder Kinge, mijn guru’. Deze mooie en lieve mama kijkt me aan, met haar heldere en liefdevolle ogen. Ook staat er een gouden beeldje uit Colombia, die ik van mijn ouders kreeg toen ik mijn biologische moeder ging zoeken. Het altaartje met Buddha, Krishna, Amma en allerlei bijzondere stenen, kaarten en dierbaren, is de kleur explosie in deze serene ruimte. Ook staat er een prachtige bordeaux rode  jaren 70 design lamp, die ik van Ief en Tobi kreeg. Niet te vergeten de Himalaya zoutlampen van Drago en Tes, die zoveel sfeer in de ruimte geven. Geen bank, stoelen, tafel of kastje met prullen. Alles staat nu op zolder. Gelukkig is er nog steeds verwarming en een gewoon toilet! Noor en ik leven hier met Flo en Mil op de grond. We dansen af en toe het“Zwanenmeer” als iedereen naar huis is! Ik woon nu in mijn eigen yoga studio.

En nu vraag je je wellicht af hoe dat is?? Het is bevrijdend, als een oase van rust. Zelfs Noor, die soms over haar nek gaat van mijn yoga verhalen en de Indiase mantra’s is hier binnen de kortste keren vertrokken in een diepe ontspanning! Weerstand en overgave, shantiiiiiiii, allemaal in moment. Mijn ouders ben ik dankbaar voor deze fijne plek, die uitstekend dienst heeft gedaan als huis, atelier en nu yoga studio. Toen ik begon was ik bang dat ik mijn huis zou missen en nu zit ik in yogahoudingen op de grond en voor de computer! Ik ben yoga, niet 1 keer per week maar altijd. Mijn kat ‘Millie’ die ooit zo schuw was, ligt nu helemaal zen in de ruimte en drinkt soms stiekem thee van de leerlingen. Ook zij doet haar eigen “yoga practise“, tijdens de les, was ik maar zo lenig! Bij de eind meditatie komt ze vaak naast me zitten. Wie weet verbaast ze ons nog een keer met haar AUMMMMMMMM.

Ik voel pulserende energie en zoveel liefde. De depressies van vroeger zijn verdwenen. Natuurlijk denk ik soms ook; ‘Help’, ik wil niet meer! Shit. Maar het zijn tegenwoordig flitsen, die ik corrigeer, herken of laat gaan! Het les geven en de zoektocht naar mijn diepste zelf werpen nu hun vruchten af. Ik mag en kan weer stralen en ben blij met wie ik ben! Het “moeten” vervaagd en alles is niets, dus ook minder zoektochten! Iedere week koop ik mooie bloemen op de markt, reinig ik mijn huis met salie en wierrook als een tempelbewaarder. Sindskort sla ik ook een aantal keren per dag op de gong, het schijnt de energie te zuiveren. Mijn stofzuig en dweil obessie verplaatst zich nu ook naar de muren!! Misschien toch maar weer een betaalde bijbaan als poetser.

De leerlingen bestaan uit vrienden en nieuwe mensen van wie ik veel leer, een uitwisseling van energie en er gebeuren mooie dingen. Er is vertrouwen, veiligheid en onderling respect. Oude angsten en emoties worden uitgewerkt en het is zo herkenbaar. Het moment van totale waanzin, weerstand en dan opeens die overgave! Juist omdat ik het hele yoga proces zelf zo intens heb mogen ervaren kan ik mijn leerlingen nu heel goed begeleiden. Tranen van verdriet werken zuiverend en zijn helend, net als de schreeuw en het vinden van je eigen stem. Er is geen doel, gewoon leren zijn, de verbinding met het licht of de liefde.

Ook is het docent zijn een spiegel en herken ik de processen die ik met mijn docente heb ervaren. De leerling die boos is op de leraar of  het leren loslaten van een fijne leerling. Kortom geen verwachtingen en duidelijk leren zijn. Bij deze ook respect voor Ganga! Verantwoording nemen als docent en de les leiden, niet vanuit macht maar vanuit verbinding met mijn stevigheid en kracht. Ik kan me niet langer verstoppen of bedenken of ik het perfect doe of niet. Mijn groepsfobie lijkt te zijn genezen, volgend jaar, zomer dus ook over een vol terras paraderen!! Ik ben benieuwd? Zolang ik maar weet dat ik integer ben en me laat leiden door het moment. Gewoon doen en loslaten!! Vals zingen bij de mantra’s, de slappe lach, vast zitten in een houding of zelf even helemaal in trance vanwege de energie, mens zijn!

Naast alle komische avonturen in mijn blog wilde ik mijn Nu met jullie delen. Het gaat dus goed en mijn hernia lijkt ook te verdwijnen nu ik gediscplineerd houdingen voor de onderrug herhaal. Daarnaast ben ik ook te vinden op de cross-trainer in de sportschool helemaal in trance luisterend naar mijn Indiase mantra’s. En dan nu het allermooiste wonder! Mijn beide zusjes zijn zwanger en Tes krijgt een dezer dagen een tweeling!!  Speciaal voor Tes en Ief de foto van; Lakhsmi, de godin van licht, vruchtbaarheid en geluk. In mijn volgende blog zal ik op veler verzoek iets schrijven over mijn grappige ervaring bij Amma, the hugging mother.

Ik ben gelukkig en dankbaar.

blog-nulakshmi-roze