Eindelijk had ik besloten om mijn eigen weg te gaan. Iets in mij zei dat het belangrijk was, dat ik naar India zou gaan. Als kind identificeerde ik me al met Mowgli van het Junglebook. De kans was zeker aanwezig dat ik net als hij, met lendenlap in de Himalaya bij een yogi zou gaan wonen. Die mij alles zou gaan leren over yoga. Het liefst zittend op een grote lotusbloem. Iedere weg ook de spirituele, kent vele wegen of lessen die we mogen leren, zo ook deze. Op naar Rishikesh!

Een jaar eerder was ik met mijn yogaschool uit Amsterdam naar Auroville in Zuid India afgereisd. Het was een van mijn meest bijzondere reizen ooit. India voelde als thuis komen, de yoga van Ganga, het bezoek aan de zielen bibliotheek en Devi Amma. De energie stroomde in mijn lichaam en ik was drie weken lang hyper. Ik kwam letterlijk verlicht terug.

Net terug in Amsterdam, vloog ik over de kop met mijn fiets, brak mijn sleutelbeen en werd ik terug geworpen naar de aarde! Mijn yoga carrière die in India voorspeld werd, leek in duigen te vallen. Het was wederom een test te realiseren dat ik meer ben dan het lichaam. Ik kwam mezelf overal tegen, mijn sleutelbeen groeide niet aan elkaar en de pijn bleef. Acceptatie en geduld, leren loslaten.

Het was ook een wonderlijke periode van visioenen en heling. Tijd om op eigen benen te gaan staan. Via, via benaderde ik een yogi waarvan ik een filmpje zag op internet. Deze man was mijn vader geweest, in een vorig leven. Ik wist dat we elkaar zouden gaan ontmoeten. Ik stuurde een hele open mail waarop hij direct reageerde. Hij zou speciaal voor mij naar Nederland komen.Voor mij alleen??? Nee, dat kon echt niet! Stel dat ik hem zou teleurstellen, mijn innerlijke babbelbox draaide overuren. De beste oplossing was een yoga week organiseren in Amsterdam. Binnen 2 weken was alles geregeld en ontmoette ik, de yogi met tulband en grote zwarte baard. Surinder was een hele ingetogen en vriendelijke man. We hebben zoveel met elkaar gelachen en veel van hem geleerd. De yoga week was een succes.

Ik besloot hem een paar maanden later achterna te reizen. Aangezien ik nogal besluitloos ben en het gevoel wil hebben vrij te zijn, boekte ik op het allerlaatste moment een ticket naar Delhi. Weken van stress en het opruimen van oude trauma’s gingen vooraf aan dit avontuur! Het voelde net als toen ik, als baby naar Nederland kwam. Een ander bewustzijn en wetende dat ik deze spirituele reis naar India zou maken. Ik voelde tot in mijn ziel dat ik ondanks mijn angst zou gaan. Visioenen toonde mij swami’s die drugs gebruikten en waar ik uit de buurt van moest blijven.

Ik boekte eindelijk een ticket en zou minimaal 4 maanden blijven. Misschien kwam ik nooit meer terug? Alles was mogelijk. Noor, mijn familie en mijn katten, liet ik achter voor mijn avontuur. In het vliegtuig viel alle spanning van mij af. Met een open hart vloog ik naar India. Na een taxirit van 7 uur arriveerde ik in Rishikesh, de yoga capital of India en woonplaats van yogi Surinder.

De eerste dag in Rishikesh voelde rustig en begon met een wandeling langs de Ganges. Direct werd ik aangesproken door een swami, die iets van mij wilde. Hij keek mij zo indringend aan dat ik niet meer op de weg lette en met mijn voet in een koeienvlaai gleed. Nee ook dit was niet de yogi die ik hoopte te vinden, ik liep snel verder.

In Nederland was het mij al duidelijk geworden dat ik de yoga van Surinder te fysiek vond en het spirituele miste. Rishikesh en Surinder waren het startpunt van mijn yoga avontuur. Ik kon niet aarden in de yoga. Voelde geen energie en het leek gymnastiek. Ik kon mezelf niet langer voor de gek houden, mijn schouder deed pijn en de mede studenten stonden geforceerd in de houdingen. Alles was anders dan mijn yoga opleiding in Amsterdam. Dat terwijl ik nu bij de bron zat???

Surinder adviseerde mij zijn guru te bezoeken in de Niketan ashram. Daar volgde ik filosofie lessen, de sutra’s van Patanjali. ( grond legger van de yoga) Ik zat tussen Amerikaanse studenten die zich volledig hadden over gegeven aan het ashram leven. Halleluja, maar dan Shanti Shanti. Ze moesten om alles lachen wat de swami zei en wilden in zijn nabijheid zijn. Ik zat op een tuinstoel terwijl ik anders altijd zo mooi, zonder kussen in de lotus zit. Weer waren er allerlei gedachten, is dit nu mijn ego of zie ik niet wat de anderen zien. Ik observeerde deze dagelijkse bijeenkomsten en luisterde naar de mooie verhalen en de uitleg van de sutra’s. De guru of swami vertelde ook dat de oorspronkelijke yoga bijna niet meer wordt gegeven. Alles is nu gericht op de Westerlingen die naar India komen en spiritualiteit zoeken buiten zichzelf. Tja….?

Ondanks deze yoga desillusie voelde ik me helder en sereen. Ik had de guru in mezelf hervonden. Alles was aanwezig. Mijn laatste dag in Rishikesh, kocht ik een mandje met bloemen en een brandend kaarsje. Deze offerde ik aan de Ganges en mezelf. Zo besloot ik na twee weken terug te keren naar Nederland. Daar volgde ik yoga, die mij raakte en waar ik vanuit zachtheid opende. En blijkbaar heel erg lijkt op de oorspronkelijke yoga tradities. Ik had ervaren dat ik meer wist dan ik dacht en kon stoppen met zoeken. Met een grote glimlach denk ik terug aan het moment waarop ik besloot terug te keren. Deze les had ik niet willen missen.

blog-new-more-grey-rishikesh-in-vogelvlucht